جمله زیبا از لوکرتیوس

جمله زیبا از لوکرتیوس 
 
عشق سوختن صمیمانه درد است که با زمان تغذیه می شود. در روزها و شب های متناوب تو از غمی غریب درد می کشی واز آن لذت می بری، به تدریج سوختن این درد تمام می شود و با آن، عشق نیز پایان می یابد و اگر نتوانی درد جدیدی را جایگزین این درد کهنه کنی، دگر نمی توانی عشق را درک کنی.

 
تیتوس لوکرتیوس کاروس یا لوکرس، شاعر و فیلسوف اپیکورگرای اهل روم باستان بود. گفته می‌شود که او در ۹۹ پیش از میلاد به دنیا آمده باشد و در حدود ۵۵ پیش از میلاد درگذشته باشد. از جملهٔ آثار به‌جامانده از لوکرتیوس، می‌توان به منظومهٔ بلند در طبیعت اشیا اشاره کرد که در آن به نظریهٔ اتمی قدیم پرداخته‌است. یکی از دهانه‌های ماه به یاد او نام‌گذاری شده‌است.

جمله زیبا از لوکرتیوس
لوکرتیوس شاعری است که دو دفتر شعر او به نامهای ” در باب سرشت اشیاء” و ” در باب سرشت جهان” دست نخورده در اختیار ما قرار گرفته است ؛ هرچند در این باب که او این دفاتر را در زمان حیات خود به پایان برده یا نه حرف و حدیث بسیار است. لوکرتیوس که پیشتاز شعر فلسفی به حساب می آید از منابع اصلی اطلاعات ما در باب علم فیزیک اپیکوریان است و آموزه اپیکوریان در باب چرخش اتمی به وسیله تبیین لوکرتیوس به ما رسیده است. او در کتاب دیگری به نقد ترس از مرگ پرداخته است.

خروج از نسخه موبایل